|| LeSS Is mO...'s profile۞.·´¯`·.¸•๑۩۞۩๑•·´¯`·.۞ ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
May 17 ดีใจจังเลยเกรดsummerออกแล้ว
ได้ 4.oo ครั้งแรกในชีวิต และอาจจะเปนครั้งเดียว
และครั้งสุดท้าย ถึงมันจะเปนซัมเมอแต่ยังงัย
มันก้อเปนเกรดอยู่ดี เพิ่งเคยได้Aเรียงกัน
happy จนบอกไม่ถูก แต่เพื่อนๆก้อคงได้กันทุกคนนั้นหละ
วันก่อนดูหนัง all about lily chou chou
หนังยาวโคตร สองชั่งโมงครึ่ง
จะบอกว่าดูไม่รู้เรื่องเลย แต่กลับร้องไห้
ทั้งๆที่ไม่ค่อยจะรู้เรื่อง
ตามธรรมดาของหนังญี่ปุ่นที่ต้องคิดเอาเอง
เลยไปหาอ่านในเนทต่อ แล้วก้ออึ่งเลย น้ำตาไหล คิดได้งัยวะ
ฉากที่ดูผ่านๆ คนก้อเอามาวิเคราะห์กัน แบบคิดตามไม่ทัน
หนังก้อปามานจิตวิทยาโคตรๆๆ หรือกูจะเปนโรคจิตวะ
เพราะทุกคนในเรื่องน่าสงสารหมดเลย
ทุ่งหญ้านั้นเขียวขจี... แต่โลกนี้เป็นสีเทา
i-see-you you-see-me AND you-see-mee i-see-you
May 12 เมื่อวานไปเจอเพื่อนมาอะ โอ้ววนานทีจะได้เจอเพื่อน
นั่งกินอยู่ในcoffe talkปามานสามชั่วโมงได้ แต่แทบจะไม่ได้สั่งอาราย
นั่งคุยกันแต่เรื่องเก่าๆเหมือนคนแก่ นินทาคนโน้นคนนี้ ก้อต้องแอ๊บขอโทษ
คนที่ถูกนินทาด้วย ก้อช่วยไม่ได้คุณไม่ได้มาเอง ฮะฮ่า
ตอนเย็นก้อไปเดินเล่นกันแล้วก้อไปกินหมูกะทะ
อันนี้ตาวเลี้ยงงานวันเกิดมัน อันที่จิงมันก้อยังไม่ถึงหรอก
แต่เผอิญมันอยากกินกัน แต่เงินก้อไม่ค่อยจะมีก้น
แล้วนานทีจะออกมากันเยอะก้อเลยกินมันซะวันนี้เลย
นานๆทีจะได้กินฟรี เลยซัดโฮกซะยกใหญ่
นั่งรั่วกันเกือบร้านปิด อ่อมีเจ้คนนึงเดินมาถามหาสามี
สงสัยหนีมากะเมียน้อย"""เหอะๆๆแล้วหนูจะรู้ไหมค่ะพี่
กินเสร็จตาวก้อขับรถไปส่งที่บ้าน แม่ก้อนอนหลับไม่ยอมมาเปิดบ้านให้
โทรสัพก้อดันถ่ายรูปจนแบทหมด เลยวิ่งไปขอคุนแจกะป้า
เกือบเข้าบ้านไม่ได้
เมาท์กันไปมา ดันรู้ว่ามีโทรสัพโรคจิตโทรมาหาเหมือนกันเลย
จนตาวต้องเปลี่ยนเบอร์เพราะกัวมันจะโทมาอีก ไอ้แนทก้อปิดมือถือเลย
โชคดีนะที่เราไม่รับ แต่ยิ่งไม่รับก้อแม่งยิ่งโทรมา เราก้อยิ่งกัวเลยไม่รับ
แล้วก้อเปนเบอร์เดียวกันด้วยที่โทมา สงสัยไอ้นี้โรตจิตอย่างแรง
แล้วก้อเปนเพื่อนที่มอเดียวกันด้วยที่โดน แล้วมันดันเสือกบอกแนท
ว่าได้เบอร์มาจากกิ๊ฟ อ้าววววซะงั้น แต่ไม่ใช่ฉันแน่
bEwaRe ถ้าเบอร์นี้โทมา อย่ารับ 043299512
May 06 ที่บ้าน 2นอนอยู่บ้านแสนจะสบายอารม
แม่ขุ่นซะดิบดี ของกินเพียบ คืบคานไปหยิบกินอยู่ตู้ใต้ทีวี
แล้วมานอนกินโอววว เกิดเป็นคนชีวิตมันช่างประเสริฐอารัยเช่นนี้
พยายามยามกินให้ได้มากที่สุด ถึงจะอ้วนก้อยอม
ไม่งั้นเปิดเทอม ไม่ได้กินอย่างนี้แน่
นอนก้อตื่นสายสิวก้อขึ้น กลับบ้านทีรัยสิวขึ้นทุกที
หรือเป็นเพราะคิดถึงมันมากสิวเลยขึ้นวะเนี้ย
อะ อยากหน้าใสจัง
นั่งทำเล็บเองกะแม่ ฮะฮ่า สวยช่ายมะ
สวยกว่าไปจ้างเค้าทำอีก นี้แหละคืออาชีพเสริม
อุตส่าไปแอ๊บเสียตังนั่งดูเค้าทำมา
เพื่อหมอฟันตกงาน ฉันจะได้ไม่อดตาย
แต่เสียดายโทรสัพถ่ายรูปไม่ค่อยจะชัดเลย
อยากได้ใหม่แต่ไม่มีตัง
เมื่อไหร่ฉันจะเรียนจบเนี้ยจะได้มีเงินใช้กะเค้าซักที
May 04 อยู่บ้านแล้วจบซะทีนะกะ summer กะจะกินเอ
แต่คงจะไม่ได้แล้วละ
ไอ้เต้นอาราบิอนี่คงไม่ได้sureๆๆ
เต้นเก็บรอบเกือบตายดันมาบอกว่าเก็บไม่ครบซะงั้น
แม่งเซง จิต ครายจะไปอยู่เต้นวะ
ไม่เอาก้อได้วะเอ
ไม่น่ารีบกลับเลย เลยไม่ได้เจอหน้าอชิเลย
เสียเงินอีกห้าสิบ บาทอีก
ช่วงนี้เปนรัยก้อไม่รู้ รู้สึกว่าใส่มันแห้งๆๆ
รู้สึกว่าเงินมันล่องลอยหายไปก้อไม่รู้
เงินเดือนก้อไม่เคยใช้พอ
พูดถึงเรื่องเงินที่มันหลุดลอยไปก้อพึ่งจะเจอกับกรรมตามสนอง
ของการซื้อเสื้อผ้าเยอะ เพิ่งจะรู้ว่าตัวเองมีเสื้อผ้าเยอะก้อ
วันที่ขนของย้ายเข้าหอนี้แหละ แทบตาย จากชั้นสี่
เพื่อที่จะไปชั้นสี่ของอีกหอนี่อะ ดีนะเนี้ยที่พี่แพทย์ยัง
ไม่ออกจากห้องไม่งั้นต้องขนขึ้นชั้นสี่ แค่ขนลงก้อแทบตาย
ถึงกับสาบานว่ากูจะไม่ซื้อเสื้อผ้าอีกแล้ว
แต่ปากมันก้อพูดไปงั้นแหละทำไม่ได้จิงหรอก
นอนอยู่บ้าน ชีวิตที่ไม่มีอารายทำนี้น่าเบื่อจิงๆๆเลย
แต่พอนึกถึงเปิดเทอม
ก้อขอที่จะเลือกชีวิตที่ต้องนอนน่าเบื่อดีกว่า
นอนให้อืดซังกะตายกันไปเลย
|
|
|
